© 2009 Pandora’s Project  – Yazan: Katy Çeviri: Aligül, 2012   Çocuk istismarından hayatta kalanlar olarak, başkasının neden olduğu acılardan çoğu zaman kendimizi sorumlu tutarak büyüyoruz.    Benim hatam olmadığını hiç ama hiç sorgulamadığımı biliyorum. İstismarın benim yaptığım ya da yapmadığım bir şey yüzünden olduğuna inanacak şekilde yetiştirildim ve bu bana göre dünyanın yuvarlak olması kadar…“Çocukken Cinsel İstismara Maruz Bırakılmak ASLA Sizin Hatanız Olamaz” yazısını okumaya devam et

Mor Çatı gönüllülerinin çevirisini yaptığı Tom’un Sırrı, 19 Kasım Dünya Çocuğa Yönelik Cinsel İstismarı Önleme Günü’nde yayınlandı. Hiçbir çocuğun maruz bırakıldığı cinsel istismarı, bir “sır” olarak taşımaması ümidiyle…

Ben asker çocuğuyum ve 9 yaşıma kadar babam hep doğuda görev yaptı. Benim dışımda 3 kız kardeşim var ve annem de çalışıyor. 5-6 yaşlarındayken annem çalıştığı, ablalarım okula, babam da işe gittiği için bana bakabilecek biri yoktu ve doğal olarak bakıcı tutuldu. Bakıcım 17-18 yaşlarında bir kızdı. -bu cümleyi yazabilmek için biraz beklemek zorunda kaldım-…““Dışarıya karşı hep güçlü durmaya çalışıyorum”” yazısını okumaya devam et

Sohaila Abdulali*, 7 Ocak 2013 Bundan 32 yıl önce, 17 yaşında olduğum ve Bombay’da yaşadığım sıralarda bir grup adamın tecavüzüne uğradım ve ölümden döndüm. Üç yıl sonra tecavüz konusundaki sessizlik ve yanlış kanılara öfkelenip Hindistan’daki bir kadın dergisine, kendi ismimle, yaşadığım tecavüzü anlatan bir yazı yazdım. Yazı kadın hareketinde çok ses getirdi -tabii benim ailemde…“Ben yaralandım, namusum değil!” yazısını okumaya devam et